funny point.
Laura heeft ook een lichte vorm van Autisme an ADHD.
Erik & Laura

Dag Annouk,

Je beschrijft je situatie heel erg duidelijk en openhartig.
Een diepe buiging daarvoor en absoluut grote dank.

Ik kan, mede daardoor, al jouw beweegredenen en dilemma gevoelens volgen en invoelen.

Ook ik kreeg op late leeftijd diagnose ASS en ADHD. Een levenlang gedreven in maskeren en coping. Want dat is wat m.n.Vrouwen met een ASS- brein doen.
Diagnose ADHD op mn 40e, kort na de geboorte van mn 5e Zoon en diagnose ASS op mn 48e. Nu 4 jaar geleden. Daarmee ben ik nog op ontdekkingstocht in wat ASS inhoudt en wat het bij mij heeft gedaan en doet in dagelijks leven en in het nemen van beslissingen.

Leven met een Autistisch brein is vooral een leven gevuld met onbegrip, van anderen ,naar anderen en niet in laatste plaats, geregeld onbegrip ten opzichte van het eigen brein en het eigen handelen.
En altijd maar aanpassen, veel water op veel te weinig goede wijn, omdat de wereld nou eenmaal doorgaat, de tijd niet op pauze gezet kan worden om een zorgvuldige overweging op ieder facet uit te werken.

Want het moet kloppen, in ieder facet.
Dat schrijft het Autistisch brein voor.
En dat Autistisch brein ziet veelal meer -heel veel meer- facetten, een omvangrijker geheel, dan dat anderen, zonder Autistisch brein, zullen zien en aanvaarden.

Want dat speelt ook mee. Dat anderen jouw beweegredenen, de facetten die jij ziet, niet kunnen begrijpen, omdat ze die niet zien, of ondergeschikt achten. Niet kunnen zien, en daardoor voor hen niet bestaan.
Terwijl het gaat om voor jou belangrijke facetten.

En dat drijft de frustratiefactor ook enorm omhoog;
Enerzijds de intrinsieke noodzaak tot absolute uitmuntende, onberispelijke zorgvuldigheid, anderzijds het onbegrip en daardoor het, voor het Autistisch brein, onaanvaardbaar handelen van anderen daarin.
En uiteraard tegelijkertijd de evenzo intrinsieke noodzaak om respectvol en zorgzaam te blijven naar ieder ander.

Wat heeft de hoogste prioriteit….
Feitelijk een onmogelijke vraag voor iemand met een Autistisch brein.
Nou ja,bijna onmogelijk dan. Uiteraard staat je Gezin in de hoogste prioriteit.
Echter is jouw Gezin er niet bij gebaat wanneer jij een beslissing neemt waar je je niet 100% goed bij voelt, of waarvan je weet dat je er later last van zou kunnen gaan krijgen.
Leg dat maar eens uit aan iemand zonder Autistisch brein met geheel andere gedachtegangen en meningen over het fokken van een bijzonder ras, over zorgvuldigheid en over zuiverheid.

Al heb ik ergens het vertrouwen dat in de wereld van fokken, voortplanten, het in stand houden van de zuiverheid van ongeacht welk organisme en/of gedachtegoed en wetenschap, mensen met Autistisch brein, onontbeerlijk èn veelvoorkomend zijn.

Ik durf dan ook schaamteloos te stellen;
Zonder de verregaande zorgvuldigheid van mensen met een Autistisch brein in de geschiedenis, had de mensheid niet de beschikking over de wetenschappelijke kennis waarover we heden ten dage beschikken, alsmede de daaruit voortvloeiende biodiversiteit.

Jij hebt een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan de biodiversiteit en de wetenschap daarvan, en zo aan de complete evolutie.
Jouw werk is reeds deel van de geschiedenis en van de toekomst.
Ongeacht de keuzes die jij nog gaat maken.

Daarom, een diepe buiging, intense dankbaarheid, en niet in laatste plaats zeer grote bewondering, voor jouw inzet, jouw bijdrage aan de biodiversiteit en de evolutie.

Hoogachtend,
Pauline Nooij